|
Opgepoetst | 16-10-2026 Zo herken je pseudo-anabolen Zolang er anabole steroiden zijn, zijn er supplementen met vitamines, kruiden en aminozuren die volgens sluwe marketingcampagnes net zo goed zouden werken als het echte spul. Apekool en lariekoek natuurlijk. In dit bericht vertellen we je hoe je die rommel kunt herkennen.
Eigenlijk hadden we het type supplementen waarover dit bericht gaat willen wegzetten als excessen. Producten van halve criminelen, die niet representatief zijn voor de industrie als geheel. Maar dat klopt niet. De makers van de producten waarover dit webbericht gaat, hebben de kunst afgekeken van grote namen in de sportsupplementenindustrie.
Weider Anabolics
In Anabolic Mega Paks zaten aminozuren en vitamines die volgens de bodybuildingtijdschriften van Weider voor meer dan 50% het effect benaderden van een kuur met anabole steroïden. Een groep wetenschappers van de Weider Research Clinic had ze ontwikkeld na jarenlang onderzoek. “The costs in time, energy and money have been enormous”, schreef Joe Weider zelf in een editorial waarin hij de introductie van Anabolic Mega Paks aankondigde.
Weider schermde in zijn artikelen graag met die Weider Research Clinic, een door Weider eigenhandig opgericht instituut waarin door gedegen onderzoek precies werd uitgedokterd hoe bodybuilders moesten trainen en eten. In werkelijkheid was er echter niet zoiets als een Weider Research Clinic. Er was in het hoofdgebouw van de Weidergroep weliswaar een deur waarop Weider Research Clinic stond, maar achter die deur bevond zich het bezemhok.
De FTC velde een hard oordeel over de Anabolic Mega Paks. De claim dat Anabolic Mega Paks de spiergroei zou bevorderen was volgens de FTC flauwekul en voor sporters waren Weiders Anabolic Mega Paks ‘praktisch waardeloos’. Na enig juridisch wapengekletter ging Weider door de knieën en betaalde de FTC morrend vierhonderdduizend dollar. In die tijd was dat nog een kapitaal.
Anabolic Mega Paks ging van de markt. Maar nu, tientallen jaren later, bestaan dit soort supplementen nog steeds. Nog steeds maken producenten in hun marketing handig gebruik van het imago van anabole steroïden, en spelden consumenten op de mouw dat door deze pseudo-anabolica de spiermassa met kilo’s toeneemt.
Bij ervaren bodybuilders, die inmiddels weten waar Abraham de anabole mosterd vandaan haalt, lukken die trucs niet meer. Maar bij sporters die nog maar net komen kijken, soms wel.
Dianabol? Anavar?
Dianabol en Anavar waren bekende marktnamen van de klassieke anabole steroïden methandrostenolon en oxandrolon, die in de jaren zestig op de markt kwamen. Toen reguliere farmaceutische ondernemingen de productie van anabole steroïden afbouwden, kocht HiTech de merknamen over en zette ze weer in de markt.
Een aantal klanten zal ze kopen in de verwachting dat er anabole steroïden in Dianabol en Anavar zitten. Pas als ze het etiket ontcijferen, zullen ze ontdekken dat HiTech geen anabole steroïden maar plantenextracten en prohormonen in deze producten heeft gestopt. Als ze al enig effect op de spiergroei hebben, zal het verdraaid klein zijn.
Nu kun je over HiTech Pharmaceuticals zeggen wat je wilt, maar wie de moeite neemt om hun website te bestuderen kan achterhalen wat er in HiTechs producten zit. Bij een heleboel andere pseudo-anabole supplementen is dat een stuk moeilijker. Zoals bij Titanodrol.
Titanodrol
Volgens diezelfde website zit er onder meer Dodecanedioic Acid in Titanodrol. En Dodecanedioic Acid is weer “een belangrijk aminozuur voor de opbouw van spieren.” Dat is onzin, ontdek je als je het lemma over die stof leest op Wikipedia. De internetencyclopedie omschrijft Dodecanedioic Acid als een grondstof voor coatings, verf en roestwerende middelen.
Pas als je meerdere verkooppunten van Titanodrol op het web naast elkaar legt, achterhaal je wat er werkelijk in dat wonderbaarlijke supplement zit. Geen anabool steroid, maar een mengsel van L-arginine, Tribulus terrestris, bèta-alanine en D-asparaginezuur. Interessante stoffen, maar ze helpen je niet aan het 'gespierd lichaam' van 'de echte kerel'.
Probolan-50
En volgens die tests is, zo beweert Price, Probolan-50 uiterst effectief. Je zou verwachten dat die tests zijn gepubliceerd in een toonaangevend wetenschappelijk tijdschrift, maar dat is niet het geval. Hoe goed je ook je best doet, je vindt nergens op internet enige verwijzing naar Probolan-50 of de studies van Steven Price. En ook over Steven Price, de aanvankelijk zo kritische arts die de effecten van Probolan-50 bestudeerde, is niets te vinden.
In Probolan-50 zit epihydroxetiolan-17-ester matrix. Dat is een suggestieve term, die suggereert dat de actieve stof in Probolan-50 een anabool steroid is. Als je meerdere verkooppunten afspeurt naar informatie over de bestanddelen van dit wonderbare product, ontdek je dat de vork anders aan de steel zit. Op amazon.nl vind je een afbeelding van de verpakking van Probolan-50. Daarop kun je zien wat epihydroxetiolan-17-ester matrix precies is: een mengsel van cafeïne en – alweer – Tribulus terrestris.
Aha.
Ook Probolan-50 is een onzinsupplement.
Nog meer rommel
Dat geldt ook voor Testosterol-250, een mengsel van allerlei steroidachtige stoffen uit planten. Volgens de producent is Testosterol ontwikkeld door ‘de Poolse wetenschapper Rozanski’ als een manier om de testosteronspiegel zo fors te laten toenemen dat gebruikers er in een periode van een maand 2-3 kilo spiermassa kunnen winnen. Als je bedenkt dat de sterolen in Testerol-250 niet in testosteron kunnen omzetten, en ook in allerlei cholesterolverlagende margarines zitten, dan snap je dat dit niet mogelijk is.
Slot
En als de makers van Octrodrol dan ook nog eens gaan gaan hinten op studies waarover je niets kunt terugvinden of geheimzinnig gaan doen over wat er nu precies in Octodrol zit, dan weet je het zeker. Je hebt te maken met een nepsupplement, dat je acht keer niks te bieden heeft.
Eigen Kracht, 24 juni 2021. |