|
Opgepoetst | 10-10-2026 De waarheid over DMHA De websites die DMHA verkopen als stimulerend middel voor fitnessfanaten en bodybuilders vertellen je maar de halve waarheid. De andere helft hebben we hieronder voor je samengevat.
Toen supplementenmakers DMHA gingen verkopen, vonden we de stof eerlijk gezegd niet zo interessant. We hadden ons al in DMAA verdiept en beschouwden DMHA als een me too-variant van dat middel. Dat veranderde pas toen we ons realiseerden dat wereldwijd dopinglaboratoria vanaf 2012 steeds vaker een merkwaardige stof in monsters van atleten ontdekken.
In verschillende disciplines zoals rugby, motorcross en tennis testten sporters sinds 2012 opmevallend vaak op op heptaminol, een oud en bijna vergeten medicijn tegen hartfalen dat op de dopinglijst staat.
Heptaminol is een stimulantium. Net als andere stimulantia, zoals efedrine en amfetamine, onderdrukt heptaminol honger en vermoeidheid en geeft het een gevoel van alertheid en energie. Hetpaminol verhoogt de hartslag en de bloeddruk.
Je ziet de structuur van heptaminol hieronder.
De betrapte sporters ontkenden unaniem dat ze heptaminol hadden gebruikt en verklaarden de uitslag van hun dopingtest door hun supplementen. En hoewel betrapte sporters niet altijd eerlijk zijn over hun dopinggebruik en vaak positieve dopingtests toeschrijven aan supplementengebruik, leken ze dit keer de waarheid te spreken.
Dat werd duidelijk toen in 2019 een Duits dopinglab een opmerkelijke ontdekking deed. De sporters hadden pre-workoutformules gebruikt met DMHA. En die stof, ontdekten de Duitsers, zet in het lichaam om in heptaminol.
Na die ontdekking was een wetenschappelijk probleem opgehelderd, maar hadden de betrapte sporters nog steeds een probleem. Want ook DMHA staat op de dopinglijst. Niet als DMHA, een afkorting die is bedacht door de supplementenindustrie, maar als octodrine of 2-amino-6-methylheptaan. Soms heet DMHA ook wel dimethylhexylamine.
Wat is DMHA?
Je ziet de chemische structuur van DMHA hieronder.
In het begin van de vorige eeuw ontdekten chemici dat deze groep eenvoudige verbindingen een stimulerende werking had, net als de klassieke stimulantia amfetamine en efedrine. Al deze stoffen imiteren de werking van pephormonen als adrenaline.
Amfetamine is al sinds de jaren zestig van de vorige eeuw illegaal en alleen verkrijgbaar in het drugcircuit. Efedrine zat rond de eeuwwisseling in afslanksupplementen, maar werd in 2004 verboden nadat honderden gebruikers beroertes of hartaanvallen kregen. Het gat dat efedrine achterliet, is aanvankelijk opgevuld door DMAA. Toen DMAA na een aantal incidenten van de markt werd gehaald, doken in energieproducten, afslanksupplementen en pre-workoutformules verwante stoffen op, zoals DMBA en DMHA.
Puur natuur
En inderdaad, in 2014 vonden Australische onderzoekers DMHA in Kigelia africana. Samen met enkele honderden andere stoffen - en in minuscule hoeveelheden.
De hoeveelheden DMHA waren zelfs zo klein dat het economisch onmogelijk is om DMHA uit Kigelia africana te winnen. Desondanks bieden duizenden webwinkels DMHA, soms voorzien van wervende predicaten als ‘the king of stimulants’, aan als Kigelia africana-extract.
In 2018 bewees een Amerikaans laboratorium dat de verkoopriedel van die webwinkels niet conform de feiten is. De Amerikanen analyseerden extracten van Kigelia africana, maar konden daarin geen noemenswaardige hoeveelheden DMHA kon ontdekken.
De Amerikanen kochten ook 13 supplementen met DMHA en vonden de stof in slechts 4 producten. Als klap op de vuurpijl was er met de supplementen die daadwerkelijk DMHA bevatten nog van alles aan de hand.
Als DMHA wordt geproduceerd in een fabriek, ontstaan in het productieproces ook bijproducten die een degelijke fabrikant wegzuivert. De leverancier die de supplementenindustrie van grondstoffen had voorzien was kennelijk geen degelijke fabrikant, want de Amerikanen vonden de bijproducten terug in de geanalyseerde supplementen. Daarmee hadden ze ook aangetoond dat de DMHA in supplementen niet van natuurlijke origine is.
Zoeken naar perfecte pep
In de eerste helft van de vorige eeuw zochten chemici koortsachtig naar het perfecte stimulerende middel. Amfetamine was toen al lang en breed bekend, maar artsen en gebruikers wisten al dat amfetamine ernstige bijwerkingen had. Het was verslavend en riskant voor hart en bloedvaten. Amfetaminegebruikers voelden zich weliswaar vaak uiterst goed over zichzelf, maar namen niet altijd even verstandige beslissingen. Vandaar dat chemici zochten naar stimulerende middelen zonder de bijwerkingen van amfetamine.
Achteraf gezien is die zoektocht mislukt. Nu beseffen wetenschappers dat er altijd risico’s zitten aan stoffen die de werking van adrenaline imiteren, maar halverwege de twintigste eeuw was dat besef er nog niet. Farmaceutische bedrijven stopten de fosfaatvorm van DMHA in inhalers die verlichting moesten geven bij astma en bronchitis.
In de jaren veertig en vijftig verschenen een paar humane studies naar de effecten van DMHA, maar die studies maken ons weinig wijzer over de veiligheid van DMHA. Onderzoekers werkten toen nog niet met placebogroepen. Volgens de huidige regelgeving had DMHA dus nooit op de markt mogen komen, maar voordat die regelgeving van kracht werd was DMHA al van de markt verdwenen.
Terug van weggeweest
Vervolgens stoppen supplementenbedrijven het spul, inclusief restproducten, in capsules en poeders en schrijven daarop dat die extracten van Kigelia africana bevatten.
Puur natuur, dus volkomen veilig. Tuurlijk.
Eigen Kracht, 26 juni 2020. |