|
|
|
Waar hebben wij het over?
'Nog een jaar', mompelt Martin Scholten. 'Dan is hij weg.' De directeur van Dier prikt lusteloos in de Boerderijeend Met Steranijs op zijn bord.
'Nu lijkt een jaar nog een eeuwigheid', zegt Ruud Huirne. 'Maar het is voorbij voordat we er erg in hebben.' Met holle ogen staart de directeur Maatschappij naar zijn Gegrilde Zeetong.
De twee directeuren zitten in De Wereld naast elkaar tijdens het verplichte Kerstmaal van de Concernraad. Uiteraard buiten gehoorsafstand van de Grote D.
'Ik kan me nauwelijks een leven zonder Aalt voorstellen', zucht Scholten. 'Zonder oekazes. Zonder controles. Zonder schrobberingen.'
'Je werk doen zonder de angst dat je straks om een lullige reden op straat staat', zegt Huirne.
'Die fase ben ik voorbij', mengt Peter van den Elzen zich in het gesprek. 'Maar da's een verhaal apart. Let maar niet op mij.'
'Goed idee', zegt Martin Kropff. De rector magnificus neemt een slokje van zijn tomatensap.
'Vrijheid', droomt Huirne hardop. 'Een beetje plezier in je werk.'
'Houd jij het nog vol, Martin?', informeert Scholten. 'Het bestaan van een operette-rector lijkt me verschrikkelijk zwaar.'
'Niet zwaarder dan dat van een zetbaas op een kenniseenheid', zegt Kropff. 'Maar het verdient beter.'
'Besturen in plaats van megalomane projecten uitvoeren', droomt Huirne verder. 'Geen vernieuwingen doorjassen omdat vernieuwen zo stoer is, maar gewoon omdat ze nuttig zijn.'
'En als Aalt verkast, dan blijf ik natuurlijk zitten waar ik zit', vervolgt Kropff. 'Een rector vervang je moeilijker dan jullie.'
Scholten verdrinkt een stukje Kerriemossel in de mayonaise.
'Misschien wordt Aalt vervangen voor iemand die nog veel slechter is', zegt Kropff. 'Iemand die jullie bovendien zonder pardon de laan uitstuurt. Maar misschien is het ook iemand die jullie, ehm...'
Kropff gaat verzitten en kucht. 'Iemand die jullie net zo goed helpt als Aalt. Een warme en inspirerende persoonlijkheid die enthousiasmeert en motiveert en stimuleert en... en...'
'Hallo jongens', zegt Dijkhuizen. 'Ik kom er even bij zitten. Waar hebben wij het over?'
'Nou...', begint Van den Elzen. 'Martin zei dus...'
'...Hoezeer we je zullen missen als je ons over een jaar verlaat', zegt Kropff.
Scholten heft zijn wijnglas. 'Four more years, Aalt.'
23.12.2008
|