Sneller, soldaat

'Ik sta bekend om mijn positieve houding', moppert rector Martin Kropff. 'Maar op dit moment laat mijn positivisme me in de steek.'

'Niet zeuren', gebiedt Aalt Dijkhuizen. 'Tijgeren.'

De rector magnificus, gehuld in camouflage-outfit, ploegt zich door het grasveld voor het Bestuurscentrum. 'Ik had me van mijn rectorschap een andere voorstelling gemaakt', zegt Kropff.

'Sneller, soldaat', zegt Dijkhuizen. 'Als je over anderhalve minuut niet bij de bloempotten bent, zwaait er wat.'

'Martins hoofd is niet laag genoeg, kapitein Aalt', informeert Tijs Breukink.

'Dank je wel, sergeant', zegt Dijkhuizen. 'Hoofd lager, Martin. Als je straks in Afghanistan ook zo tijgert, dan maak je de Taliban heel gelukkig.'

'En daarvoor sturen we je niet op missie', zegt Breukink. 'We sturen je naar Afghanistan om LNV heel gelukkig te maken.'

'Goed dat je me eraan herinnert, Tijs', steunt Kropff. 'Ik dacht even dat we in een ontwricht land het rurale onderwijs op poten gingen zetten.'

'Uiteraard zijn we blij als je een cursus Voortzetting Inheemse Steenvruchten van de grond krijgt', zegt Breukink. 'Zeker als de Taliban besluiten om niet alle cursisten van het schoolplein af te schieten. Maar je gaat omdat wij van WUR onze geldschieter tevreden willen stellen. Dus sturen wij onze eigen rector. Zo laten we zien dat wij de wederopbouw van Afghanistan een warm hart toedragen.'

'Ontroerend', mompelt Kropff.

'Martins anderhalve minuut zijn voorbij, kapitein', zegt Breukink, turend op een stopwatch.

'En zijn wij bij de bloempotten?', vraagt de leider der leiders.

'Geenszins, kapitein Aalt', zegt Kropff.

'Dertig keer opdrukken', zegt Dijkhuizen streng.

'En niet smokkelen', zegt Breukink.

'Mijn baan zuigt', piept Kropff.

'Ik waardeer je steun enorm, Tijs', zegt Dijkhuizen.

'Die verdien je', zegt Breukink. 'Ik weet hoe zwaar leidinggeven is.'

'Ach', wimpelt Dijkhuizen af. 'Iemand moet het smerige werk doen.'

24.01.2008