Snap je het nu?

Boven de Generaal Foulkesweg schijnt de maan schijnt zo kil als alleen de maan kan schijnen. Over Wageningen ligt een nacht waarin gedichten worden geboren en romantische zielen rusteloos ronddolen. Zoals kennelijk de drie donkergeklede mannen die slenteren rond het Unitasgebouw.

'Wat wordt het?', vraagt Tijs Breukink, de mathematische wonderjongen van de derde verdieping. 'Mannen Met Macht Spuiten Terug? Kniel Hippies, Kniel?' Breukink schudt de spuitbus die hij uit zijn binnenzak heeft opgediept.

'Wat dachten jullie van: Meer Eerstejaars Dan Ooit?', vraagt Martin Kropff.

Aalt Dijkhuizen zucht.

'Martin snapt het niet, Tijs', zegt Dijkhuizen.

'Misschien moet je het nog maar eens voordoen', zegt Breukink.

'Goed opletten, Martin', zegt Dijkhuizen.

Met ferme halen beweegt de leider der leiders zijn kwast over de muur.

'Is die verf wel biologisch afbreekbaar?', vraagt Kropff. 'Als bestuurders hebben we toch een zekere voorbeeldf...'

'Zwijg stil, kleine Martin', onderbreekt de boomlange Breukink, die zijn hand over de mond van de rector-magnificus legt. 'Aanschouw de meester. We zijn getuige van iets groots.'

'Klopt', zegt Dijkhuizen. 'Ik heb inspiratie.'

'Ik ben nu net zo opgewonden als toen je Cereales de nek om draaide', zegt Breukink.

Als Dijkhuizen klaar is doet hij een paar stappen terug en neemt zijn werk in ogenschouw. 'Dat zal ze leren', zegt de grote roerganger tevreden.

'Nestbevuilers', staat met grote letters op de muur.

'Snap je het nu?', zegt Breukink. 'Als het linkse schorriemorrie schuttingwoorden als free press op ons witte gesticht kladdert, dan kladderen wij gewoon terug.'

'Op de panden van het Wageningse linkse schorriemorrie, welteverstaan', zegt Dijkhuizen.

'Zoals Johan Cruyff al zei: maak kapot wat jou kapot maakt - voordat het jou kapot maakt', zegt Breukink.

'Op naar het kantoor van de PSF', zegt Dijkhuizen.

08.10.2008