Rien ne va plus

"Vanaf vandaag zitten Wageningen UR en Van Hall onder dezelfde paraplu", heeft Aalt Dijkhuizen zojuist gezegd. Het stond ook op de plakkaten die aan de muur hingen. Dijkhuizen heeft, samen met zijn tegenspeler Wiebe Wieling van Van Hall Larenstein, zijn handtekening gekrabbeld onder het document dat de Wageningse studentenpopulatie verdubbelde.

Om de symboliek te onderstrepen klapte een medewerker een paraplu boven hem en Wieling uitgeklapt. Aan de muren van de zaal hingen paraplus en zelfs in de cocktailglazen waarmee hij en Wieling hadden geklonken hadden parapluutjes gezeten. De kracht van symbolen. Nooit onderschatten.

"Ik ben blij met de fusie tussen de instelling die ik vertegenwoordig en Wageningen UR", zegt Wieling. "Maar ook binnen Van Hall Larenstein is er koudwatervrees. Zo sprak een collega me laatst aan en zei: Een paraplu? Krijgen we dan zwaar weer? Ik heb hem gerustgesteld, dames en heren. Ook met mooi weer kun je onder een paraplu zitten, zei ik. Dan heet het een parasol."

En nu staat Dijkhuizen voor het bord. Wie zich daartoe geroepen voelde heeft er een briefje met invallen of opmerkingen op geplakt. Hij en Wieling, is de bedoeling, moeten er op reageren. Zo ontstaat een snelle en afwisselende uitwisseling van ideeën, beweren de handboeken. Dijkhuizen pakt een velletje en leest.

De geheime dienst van Bulgarije gebruikte ook paraplus, staat er.

Dijkhuizen kijkt de zaal in. Ik mis het bedrijfsleven, denkt hij.

20.04.2006