Mail aan WillemKoert.nl

April 2009

Misschien is het aardig eens een column te besteden aan RADIX-west, de nieuwbouw van Plant Sciences Group (PSG) waarin nu twee van de vijf werkvloeren bezet zijn en voor de zomer heel PSG zich zal concentreren (samen met bestaande gebouw RADIX-oost). Zeker nu er nog meer WUR-nieuwbouw op stapel staat.

Het gebouw is helemaal van glas aan de buitenkant en ook kamers hebben twee van de vier wanden van glas. We zijn een transparante organisatie, dat moet het uitstralen.

Er zijn maar honderdtachtig kamers voor zeshonderd fte, dus veel mensen zitten in de open space. Dat is niet werkbaar. Er is teveel lawaai, op de tweede verdieping is geen klimaatregeling, er zijn werkplekken bij de koffiecorner of in de doorloop. Ook de kamers hebben problemen. Ze zijn zo gehorig dat een vertrouwelijk gesprek niet mogelijk is, en dat je eigenlijk alleen kunt fluisteren. De hele dag fluisteren heeft op een aantal mensen het effect dat ze zich niet prettig voelen op hun werk, maar gewoon praten is storend.

"We zijn opgesloten in transparantie", is er al gezegd. Gewoon even met iemand een praatje maken kan niet. Je verstoort dan het werk van anderen.

Zonnewering is er alleen aan de buitenkant: bij windkracht meer dan drie gaan zonneweringen automatisch weg, anders waaien ze kapot. Bij de zonnige dagen van de afgelopen weken zaten dus mensen onder een paraplu te werken. Anders konden ze het beeldscherm niet lezen.

Toiletten zijn er vier per verdieping, op iedere hoek van het gebouw eentje. Dat betekent dat je soms de hele verdieping afzoekt om een vrije plek te vinden.

Midden in het gebouw is een prachtige grote trap die doorloopt van eerste naar vierde verdieping, en van de ene gevel naar de andere gevel. Dit trap mag echter bij voorkeur niet gebruikt worden, want de open space werkplekken hebben veel last van het geluid.

Kwade tongen beweren dat het eigenlijk de bedoeling is dat iedereen gaat flexwerken. Dat is nu nog niet gelukt, maar over vijf jaar is (volgens de directie) iedereen daar wel aan toe (en dus murw geslagen).

Als je even stil achter je bureau zit gaat het licht uit (bewegingssensoren).

Vergaderzaal in je eigen gebouw moet je huren.

Er is een colloquiumruimte die eerst alleen maar door een gordijn zou worden afgescheiden, nu staan er wat boekenkasten omheen. Niemand kan hiervan gebruik maken, want dat geeft teveel lawaai...

De leerstoelgroepen is voorgespiegeld dat deze nieuwbouw hun huisvestingskosten flink omlaag zou brengen, maar het tegendeel is waar. De groepen betalen meer dan voorheen, en eenmalig moesten ze ook nog hun eigen verhuizing betalen (30.000 euro per leerstoelgroep).

Iedere werknemer mag maar een enkele kast hebben. Als je een oude kast (die er nog als nieuw uitziet) meeneemt van je vorige werkplek, dan komt de stijlpolitie - en springt bijna uit haar vel.

Ik kan nog wel een tijdje doorgaan, maar het wordt vervelend. Radix is typisch een gebouw dat mooi moet zijn, maar niet functioneel is. Er is niet nagedacht over optimale werkomgeving voor de medewerkers. Sommige plekken voldoen niet aan de arbonormen.

Het mooiste van dit alles: nu de kritiek loskomt omdat de groepen het gebouw betrekken, vlucht de Algemeen Directeur Raoul, primair verantwoordelijk en veelvuldig gewaarschuwd voor deze 'minpunten', naar TU Delft.

Een PSG-medewerker

<<< Terug naar column