Puinruimen

Pim Brascamp weet niet waar hij meer moeite mee heeft: met de generaalspet van Hans de Vries of diens rijlaarzen. 'Zou je het nou wel doen?', vraagt de hoogleraar aarzelend. 'Als je op Zodiac zo gaat rondlopen, geef je dan geen verkeerd signaal af?'

De Vries schrikt en rukt zijn ogen los van de spiegel waarin hij zijn manhaftige verschijning heeft staan bewonderen. 'Denk je dat die koppelriem me dik maakt?', vraagt hij onzeker.

'Dat is het probleem niet, beste Hans.'

'Ik kan me niet permitteren er dik uit te zien', zegt De Vries. 'Een leider moet kracht uitstralen. Zeker als die het puin uit 1969 gaat opruimen.'

Brascamp gaat er niet op in. 'Het rommelt in Zodiac, Hans. De mensen zijn boos dat je het departementsoverleg en de departementsraad hebt afgeschaft. Ze vinden je een dictator.'

'Waarom denk je dat ik ze straks ga toespreken?', riposteert De Vries. 'Ik zal ze overtuigen dat we hier moderner moeten gaan werken.'

'Toespreken is mooi', zegt Brascamp. 'Maar heb je ze ook wat te bieden?'

'Tuurlijk', antwoordt De Vries, en wijst op een manshoog silhouet achter in zijn kantoor. 'Wat is dat dan?'

Brascamps mond valt open. 'Een standbeeld van jezelf', steunt de hoogleraar.

'Voor in de kantine', zegt De Vries opgetogen. 'Om te laten zien dat ik altijd voor mijn medewerkers klaar sta.'

13.02.2003