Niet jij

'Het is niet eerlijk', zegt Leo de Behanger. In het grijze haar van de onderzoeker zit confetti, en een kartonnen feesthoedje staat scheef op zijn hoofd. 'Als ze op kwaliteit hadden mogen selecteren dan was ik al lang weggestuurd. Wat weet ik nou van boodschapper-DNA? Of ectoplasma?'

'Helemaal niks', zegt John Vliegensvlug nors.

'Precies', zegt De Behanger. 'Ik heb alleen verstand van ventilatiegaten. Vertel mij welke cultivar je wilt bewaren, de temperatuur van je opslag...'

'...en ik vertel je wat voor gaten je moet ponsen in je doos', zegt Vliegensvlug. 'Ik ken je verkoopriedel.'

'Maar jij hebt verstand van de echte science, Vliegensvlug. Ze hadden groot gelijk dat ze jou een bliksemcarrière lieten maken, en zo'n overalldragende ijzervreter van de oude garde als ondergetekende passeerden. Die koffieautomaat in je werkkamer heb je meer dan verdiend.'

'Dat is een Affymetrix, De Behanger.'

'En nu het even wat minder gaat zetten die rotzakken je op straat.'

'Ik vind wel wat nieuws', zegt Vliegensvlug, en kijkt weg.

'Man, wat bewonder ik je', zegt De Behanger. 'Die mentaliteit. Altijd willen knokken. Altijd een uitweg zien. Ook al halen ze de grond onder je voeten weg. Ook al blijkt dat je je tien jaar lang voor niks hebt uitgesloofd. En dan die eerlijkheid van je. Zoals je jezelf nu aan mij durft te laten zien. Terwijl de tranen over je wangen lopen.'

'M'n kantoor uit', fluistert Vliegensvlug.

'Ik had je graag geholpen met inpakken', zegt De Behanger. 'Maar mijn handen zijn nog vies van de borrelnootjes.'

31.03.2005