Mens sana in corporate sano

De vingers van Kees van Ast beroeren het apparaat dat het midden houdt tussen een middeleeuws martelwerktuig en een uitrustingsstuk voor een gynaecologische praktijk. Hoezeer de vice-voorzitter van de Raad van Bestuur zijn ingenieursinzicht ook aanspreekt, hij heeft geen flauw idee waarvoor het dient. Maar dat zie je niet aan hem af.

'Vroeger deed ik fanatiek aan sport', zegt Van Ast tegen de bezoekers van de nieuwe fitnessruimte van De Bongerd. 'Maar tegenwoordig komt het er niet meer van. Jammer, jammer, jammer.'

Van Ast pakt een halter op en maakt er een paar bewegingen mee die geroutineerd moeten overkomen. Alsof hij al jaren met gewichten traint.

'Een paar bewegingen, en je voelt je spieren reageren', zegt Van Ast. 'Hoe ze sterker worden. Hoe het lichaam verjongt. Ik weet zeker dat we met deze fitnessruimte het Wageningse ziekteverzuim kunnen terugdringen.'

De bestuurder grijpt een handvat dat een zekere gelijkenis vertoont met een vleeshaak in een abattoir en trekt dat naar zich toe.

'Heerlijk, die gewaarwording van spieren die gaan werken', zegt hij. 'Het gevoel dat je leeft. Ik krijg er zowaar zin in. Ik neem ook een sportkaart.'

Van Ast maakt een diepe kniebuiging. 'De musculatuur ontwikkelen!', jubelt hij. 'Weg met het buikje! Verbreed die schouders! Samen maken we van Wageningen een stad van atletische mensen!'

Van Ast valt stil als hij, langs de verbaasde gezichten van de tientallen toehoorders, in de spiegel kijkt. In ieder geval één onderdeel van zijn lichaam heeft alvast atletische, ja, zelfs bodybuildereske proporties aangenomen. Zijn neus. Die is op mirakelse wijze tien centimeter langer geworden.

21.11.2002