WillemKoert.nl

Over mij | Artikelen | Blogs | Contact

m e e s t - r e c e n t

En ik dan? (18.02.2010)
Standje drie (10.02.2010)
In de steek gelaten (27.01.2010)
Blij dat ik wegga (14.01.2010)
Wat doet Tijs nu? (11.01.2010)
Wij gaan een eindje vliegen (23.12.2009)
No problemo (09.12.2009)
Zo ga je niet met vrouwen om (02.12.2009)
Ik ben bang dat u gelijk heeft (27.11.2009)
Zo'n kans (19.11.2009)
Onzin, natuurlijk (31.10.2009)
Ik dwing respect af (21.10.2009)
Dat zeggen ze (07.10.2009)
Dat hoort bij Martins functie (01.10.2009)
Niet zo brutaal (23.09.2009)
Grapjas (17.09.2009)
Wat schrijven ze? (09.09.2009)
Nog fantastischer (02.09.2009)
Voor het oprapen (27.08.2009)
Prima donnamentaliteit (20.08.2009)
Weer geen kollum (16.07.2009)
Geen kollum (08.07.2009)
Goed fatsoen (01.07.2009)
Tijs is gewoon eerlijk (25.06.2009)
Borst vooruit, man (18.06.2009)
Wil je ergens heen? (10.06.2009)
Maar gelukkig is daar Aalt (03.06.2009)
Dos van de dertien (27.05.2009)
Ho even (20.05.2009)
Eén woord, Versluis (14.05.2009)
En netjes dat het hier is (07.05.2009)
Je ziet ze niet elke dag (29.04.2009)
Haring roept maar wat (22.04.2009)
Kroelieboelie (15.04.2009)
Dichter bij de muziek (08.04.2009)
Waarom wij vrolijk doorgaan (01.04.2009)
Een, ehm, zekere consolidatie (25.03.2009)
Wij zijn vrienden (18.03.2009)
Heel, heel gevoelig (11.03.2009)
Je kijkt dwars door me heen (04.03.2009)
Is dat niet goed? (25.02.2009)
Dat ben ik (18.02.2009)
Heerlijke vrouw (11.02.2009)
Ze blazen Zodiac op (04.02.2009)
De week van de RvB (28.01.2009)
Alles draait (21.01.2009)
Nervus vagus (14.01.2009)
WUR-wolf (07.01.2009)
Harde knip (00.01.2009)
[Jaar 6 | 2008]
[Jaar 5 | 2007]
[Jaar 4 | 2006]
[Jaar 3 | 2005]
[Jaar 2 | 2004]
[Jaar 1 | 2003]
[Jaar 0 | 2002]

Paranormaal Limes

'Een goede plek om te mediteren over hoe alles met alles samenhangt', zegt Iteke Weeda.

White Bull knikt en kijkt door de entree van het verlaten klooster. 'Als niemand ons tenminste stoort', zegt hij.

'Dat denk ik niet', zegt Weeda, en zwaait met een klein stafje dat ze doorgaans voor haar collega-hoogleraren verborgen houdt. 'Ik heb een krachtveld van liefdesenergie om het klooster heen getoverd. Daar komt niemand doorheen.'

'Dan plaats ik nog even een spirituele valkuil bij de ingang', zegt Bull. 'Voor alle zekerheid.' Het opperhoofd sluit zijn ogen en prevelt een oeroude formule, die hem gisterenavond in een droom is geopenbaard.

'Goed werk, Bull', zegt Weeda als het opperhoofd klaar is. 'Eindelijk alleen.'

Dan zwaait de kloosterdeur open. Door de opening schrijdt een kordaat manspersoon, omgeven door een halo van licht. Het is Rudy Rabbinge. Hij slaat zijn armen over elkaar en neemt het interieur van het Mariëngaarde-klooster goedkeurend op. 'Hier komt mijn topinstituut', zegt hij. 'En nergens anders.

''Hij liep dwars door mijn krachtveld van liefdesenergie', zegt Weeda hees.

'Iemand van mijn kaliber merkt daar bijna niets van', zegt Rabbinge bescheiden.

'Mijn valkuil...', stamelt Bull.

'Een peulenschil', zegt Rabbinge achteloos. 'Meer wil ik er niet over zeggen.'

Weeda zakt op haar knieën en heft haar armen in aanbidding omhoog. Bull volgt haar voorbeeld.

'Wat een man!', zegt de hoogleraar.

'Zeg dat wel', vult Bull haar aan.

'Hier gaan Nobelprijswinnaars onder mijn inspirerend leiderschap bestuderen hoe de afzonderlijke elementen van een systeem zichzelf vormen tot een complexe structuur', zegt Rabbinge. 'Terwijl daarbij hun gedrag voortdurend verandert.'

'Wat een geweldig idee!, roept Weeda.

08.09.2005