|
|
|
Koud woord
'Hebbes', zegt Bert Speelman. De nog immer populaire, doch gewezen rector zit voor de pc van woordvoerder Simon Vink. Op het scherm verschijnt de rede waaraan Vink de afgelopen dagen heeft gewerkt. Aalt Dijkhuizen gaat hem uitspreken ter ere van het vertrek van Kees van Ast.
'Weet je zeker dat Vink niet terugkomt?', zegt Kees van Ast.
'Maak je geen zorgen', zegt Speelman. 'Het is buiten vijfentwintig graden. Het is onbewolkt. Er staat geen zuchtje wind. Vink komt niet.'
'Wat zegt Aalt?'
'Ik heb Kees leren kennen als een harde werker', leest Speelman.
'Dat kan enthousiaster', zegt Van Ast.
'Ik heb Kees leren kennen als een keiharde werker', tikt Speelman.
'Hmm', zegt Van Ast. 'Kennen is zo'n koud woord. Weet je wat ik een mooi woord vind?'
'Waarderen?', vraagt Speelman.
'Bewonderen', zegt Van Ast.
'Ik heb Kees leren bewonderen als een keiharde werker', tikt Speelman.
'Aalt weet de dingen altijd zo mooi te formuleren', zegt Van Ast.
'Om maar te zwijgen over zijn wijsheid', tikt Speelman. 'En zijn stille humor.'
Van Ast knippert met zijn ogen.
'Het zal u niet verbazen dat ik een beetje van Kees ben gaan houden', tikt Speelman. 'Met zijn vertrek naar Twente verlies ik iets van mezelf.'
Van Ast wrijft met zijn pink in zijn ooghoek. 'Zie het maar eens droog te houden', zegt hij. 'Als Aalt Dijkhuizen zoiets over je zegt.'
Speelman slaat de tekst op en logt uit. 'Ik zal je missen, Kees', zegt hij.
'Ik jou ook', zegt Van Ast.
01.09.2005
|