Gewetensvraag

We zien de rimpels in het voorhoofd van woordvoerder Simon Vink dwars door zijn grijzende krullenbos heen. Voor hem, op zijn bureau, ligt een schriftelijke vraag van een journalist van Folia, het weekblad van de Universiteit van Amsterdam. Hoeveel verdient Aalt Dijkhuizen? wil de Folia-dame weten.

Op de linkerschouder van Vink zit een klein mannetje. Het is Kees van Ast, zoals hij er uitgezien zou hebben als hij maar acht centimeter lang was geweest.

'Kees', vraagt Vink. 'Waarom heb je een laken aan?'

'Dit laken symboliseert de zuiverheid van het geweten, Simon', zegt Van Ast. 'Vertel die vrouw de waarheid, Simon. Zeg haar dat Aalt iets van twee ton verdient.'

'Als je dat maar laat', briest een tweede mannetje. Op de andere schouder van Vink zit een vermakelijk kereltje dat sprekend lijkt op Bert Speelman. Al is hij tomaatrood, draagt hij een zwart capeje en zitten er hoefjes in plaats van voetjes aan zijn beentjes.

'Bert', vraagt Vink. 'Waarom heb je twee horentjes op je hoofd? En waarom heb je van die scherpe tandjes in je mond?'

'Dat zijn symbolen van wat ik moet doen om te overleven in deze gemene wereld, Simon', zegt Speelman. 'Ik moet van me afbijten en kopstoten geven. Ik ben een realist. Daarom weet ik dat je problemen krijgt als je Aalts salaris bekendmaakt.'

'Luister niet naar die verschrikkelijke man, Simon', zegt Van Ast. 'Doe wat goed is.'

'Wat een zemel', moppert Speelman. 'Gelukkig heb je ook niet naar hem geluisterd toen een journalist van de De Gelderlander belde nadat de studentenaantallen waren gekelderd.'

Vink staat zichtbaar in tweestrijd, lezers. Wat moet hij kiezen? Wat zal hij doen?

13.11.2003