WillemKoert.nl

Over mij | Artikelen | Blogs | Contact

m e e s t - r e c e n t

En ik dan? (18.02.2010)
Standje drie (10.02.2010)
In de steek gelaten (27.01.2010)
Blij dat ik wegga (14.01.2010)
Wat doet Tijs nu? (11.01.2010)
Wij gaan een eindje vliegen (23.12.2009)
No problemo (09.12.2009)
Zo ga je niet met vrouwen om (02.12.2009)
Ik ben bang dat u gelijk heeft (27.11.2009)
Zo'n kans (19.11.2009)
Onzin, natuurlijk (31.10.2009)
Ik dwing respect af (21.10.2009)
Dat zeggen ze (07.10.2009)
Dat hoort bij Martins functie (01.10.2009)
Niet zo brutaal (23.09.2009)
Grapjas (17.09.2009)
Wat schrijven ze? (09.09.2009)
Nog fantastischer (02.09.2009)
Voor het oprapen (27.08.2009)
Prima donnamentaliteit (20.08.2009)
Weer geen kollum (16.07.2009)
Geen kollum (08.07.2009)
Goed fatsoen (01.07.2009)
Tijs is gewoon eerlijk (25.06.2009)
Borst vooruit, man (18.06.2009)
Wil je ergens heen? (10.06.2009)
Maar gelukkig is daar Aalt (03.06.2009)
Dos van de dertien (27.05.2009)
Ho even (20.05.2009)
Eén woord, Versluis (14.05.2009)
En netjes dat het hier is (07.05.2009)
Je ziet ze niet elke dag (29.04.2009)
Haring roept maar wat (22.04.2009)
Kroelieboelie (15.04.2009)
Dichter bij de muziek (08.04.2009)
Waarom wij vrolijk doorgaan (01.04.2009)
Een, ehm, zekere consolidatie (25.03.2009)
Wij zijn vrienden (18.03.2009)
Heel, heel gevoelig (11.03.2009)
Je kijkt dwars door me heen (04.03.2009)
Is dat niet goed? (25.02.2009)
Dat ben ik (18.02.2009)
Heerlijke vrouw (11.02.2009)
Ze blazen Zodiac op (04.02.2009)
De week van de RvB (28.01.2009)
Alles draait (21.01.2009)
Nervus vagus (14.01.2009)
WUR-wolf (07.01.2009)
Harde knip (00.01.2009)
[Jaar 6 | 2008]
[Jaar 5 | 2007]
[Jaar 4 | 2006]
[Jaar 3 | 2005]
[Jaar 2 | 2004]
[Jaar 1 | 2003]
[Jaar 0 | 2002]

Ere wie ere toekomt

Jullie geloven het misschien niet, maar het is echt waar. Op dit moment hebben zich zeven procent meer studenten aangemeld dan verleden jaar om deze tijd. Dat betekent dat Wageningen de snelste groeier van alle Nederlandse universiteiten is.

Goed, we hebben het over 106 studenten en geen eentje meer, maar dat dondert niet. We staan op 1, dames en heren. En de vraag is natuurlijk hoe dat komt.

De City of Life Sciences kampte jarenlang met teruglopende studentenaantallen. Elk jaar waren het er weer wat minder dan het jaar daarvoor. En ineens gaat de zon weer schijnen voor Wageningen. Ra, ra, hoe kan dat?

Laten we er geen doekjes om winden en het maar gewoon zeggen zoals het is. Het komt door mij. Het leukste weekblad voor Wageningen UR zwerft heel Nederland door, en vanaf deze plek rechts onderaan verover ik de harten van onze lezers. Voor hen was elk stukje weer een guitige knipoog, een handdruk, een knuffel. Zo verkreeg de Wageningse uitstraling de warmte die het zo hard nodig had. Ik doe dit nu een paar maanden, en kijk toch eens: in drommen stromen de studenten toe.

Ik wil jullie, mijn lezersvrienden, verzekeren dat ik door dit succes niet naast mijn schoenen ben gaan lopen. Heus. Ik ben nog steeds dezelfde eenvoudige woordkunstenaar die jullie hebben leren bewonderen. En niets, ook niet het feit dat ik eigenhandig Wageningen van de ondergang heb gered, kan dat veranderen.

19.06.2003