Bouwpaus

'Een drumband met majorettes', zegt Kees van Ast. 'Blozende meiden met dikke benen.'

'Ik dacht meer aan lasers', zegt Aalt Dijkhuizen. 'En een optreden van een Oosterse synthesizervirtuoos met lang haar.'

'Te koud', oordeelt Van Ast. 'Als het nieuwe onderwijsgebouw opengaat moeten we het menselijke aspect benadrukken. Ik wil olifanten. En clowns met lange schoenen die snoep uitdelen.'

Dijkhuizen neemt Van Ast vorsend op terwijl zijn machtige brein berekeningen uitvoert. Hoe duur zijn clowns en olifanten?

'Houden jullie rekening met het weer?', vraagt Jan Driesse. 'Het wil nog wel eens regenen in november. Sta je daar met je olifanten in de modder.'

'September', zegt Van Ast. 'Het gebouw moet klaar zijn op 1 september. Dat zou jij als bouwpaus toch moeten weten. Jij hebt de contracten in je la liggen.'

Driesse zwijgt. Hij trekt nauwelijks merkbaar met zijn mondhoeken.

'Op 1 september trekken onze vrienden van Larenstein in het gebouw', zegt Dijkhuizen. 'Ze moeten wel. Ze verkopen in de zomer hun gebouwen.'

'En ook de universiteit is tegen die tijd helemaal klaar voor het Forumgebouw', zegt Van Ast. 'Op De Dreijen gaan ze al in oktober bungalows bouwen, als ik me niet vergis.'

'En dan zijn we eindelijk verenigd', zegt Dijkhuizen. Overmand door emoties gaat de grote leider staan. 'Tientallen jaren waren onze studenten versplinterd over Wageningen. Maar op 1 september komt er een einde aan hun isolement. Ze komen allen tezamen.'

'Jubelend van vreugde', neuriet van Ast.

'Jan, je ziet witjes', zegt Dijkhuizen.

'Jan drinkt teveel koffie', zegt Van Ast.

28.04.2005