|
| |
|
| |
|
|
|
Opgepoetst | 29-7-2024
Geen anabolen, wel SARMs
Tien jaar geleden waren SARMs nog duistere verbindingen, die onderzoekers in laboratoria uittestten op cellen in reageerbuizen en proefdieren. Sommige bodybuilders, die de weg kenden in de schimmige uithoeken van het internet, bestelden ze wel eens in webwinkels. Maar nu zitten SARMs in grijze supplementen. Steeds vaker gebruiken jongeren ze om er in de zomer goed en gespierd uit te zien. En waarom ook niet? SARMs werken en zijn veilig. Toch?
In Nederland en België horen hulpverleners, artsen en leraren sinds enkele maanden jonge mannen steeds vaker vertellen dat ze SARMs met sciencefiction-achtige namen als S4, YK11 en RAD140 gebruiken. Ze kopen ze meestal via het internet bij Amerikaanse supplementenbedrijven, en gebruiken ze naast hun krachttraining om spieren te kweken en vet te verliezen.
En nee hoor, zeggen de heren er meteen bij, SARMs zijn geen anabole steroïden, maar Selective Androgen Receptor Modulators. Het geheim zit 'm in het woordje 'selective'. Ze doen wat ze moeten doen en niks meer. Al die bijwerkingen waarmee anabolengebruikers te maken kunnen krijgen, zoals leverbeschadiging, borstvorming en het onderdrukken van de natuurlijke aanmaak van testosteron, treden volgens onderzoek niet op als je SARMs gebruikt.
En dat is precies wat de makers van SARM-supplementen vertellen. 'SARMs zijn bijzondere stoffen', vertelt een woordvoerder van de Amerikaanse supplementenmaker Pureline Nutrition, een bedrijf dat ook SARM’s verkoopt, in een clip op YouTube. 'Ze stimuleren, net als anabole steroiden, spierweefsel. Maar omdat ze niets doen in andere weefsels hebben ze geen bijwerkingen. Bovendien zijn er nog geen medicijnen op de markt die deze stoffen bevatten. Dat betekent dat ze in supplementen mogen zitten.'
Op webfora voor bodybuilders en andere sporters kun je de ervaringen lezen van SARM-gebruikers, die inderdaad meestal enkele kilo's spiermassa winnen als ze een paar weken SARMs gebruiken, en bovendien ook enkele kilo's vetmassa verliezen.
'Je moet niet verwachten dat je door SARMs net zo hard zult groeien als van anabole steroiden', schrijft een anonieme gebruiker op het forum van EliteFitness. 'Maar merkbaar gespierder, sterker en tegelijkertijd slanker worden, dan kan prima met een SARM-kuurtje'
De verhalen van gebruikers en verkopers op het web kloppen in grote lijnen, maar ze zijn niet volledig. Als je alleen de fora bezoekt en op YouTube informatie over SARM’s verzamelt, dan loop je de kans dat je het complete verhaal over SARMs niet te horen krijgt. Dus zorgen wij daarvoor.
Mocht je al overwegen om SARMs te gaan gebruiken, dan zijn er vier dingen die je moet weten.
|
1. SARMs zijn experimentele middelen
Farmabedrijven ontwikkelen SARMs omdat ze hopen dat die de botten en spieren van verzwakte ouderen en kankerpatienten sterker kunnen maken. Er zijn inmiddels enkele honderden SARMs ontwikkeld, en daarvan zijn er enkele tientallen getest op ratten en muizen. Slechts een handjevol SARMs is getest op mensen.
YK11 en RAD140 zitten daar bijvoorbeeld niet bij, maar dat heeft in ieder geval een aantal supplementenmakers er niet van weerhouden om die stoffen toch op de markt te brengen. Als je ze gebruikt, fungeer je dus als proefkonijn.
Eigenlijk zijn SARMs geen stoffen die in een supplement thuishoren. In Amerika, waar de meeste SARMs vandaan komen, zijn de regels anders, maar in Europa zijn supplementen met SARMs verboden. Als de douane je pakje onderschept heb je een probleem.
Het is van veel SARMs trouwens nog maar de vraag of ze veilig genoeg zijn om ooit officieel als medicijn op de markt te komen. Veel kleine farmabedrijven die SARMs ontwikkelen wankelen op dit moment op de rand van de afgrond, en de grote farmabedrijven lijken hun belangen in het SARM-onderzoek af te bouwen. Dat zegt wel iets.
2. SARMs hebben bijwerkingen
Volgens de paar studies waarin onderzoekers SARMs hebben getest op bijwerkingen, blijken dat SARMs bijwerkingen hebben die toch wel heel erg doen denken aan de bijwerkingen van anabole steroiden. In een door SARM-producent GTx uitgevoerd onderzoek, waarin mannen 3 maanden dagelijks 3 milligram ostarine (heet soms ook wel MK-2866 of enobosarm) slikten, verslechterde de cholesterolspiegel een beetje en vonden de onderzoekers aanwijzingen voor een lichte leverschade.
Bovendien verminderde de natuurlijke aanmaak van testosteron. Daar stond dan tegenover dat de proefpersonen anderhalve kilo spiermassa opbouwden en een paar ons lichaamsvet verloren.
De bijwerkingen waren betrekkelijk mild, maar toch is het onderzoek slecht nieuws voor de gebruikers van ostarine in de sport. En dat heeft alles te maken met het volgende punt.
3. In supplementen zitten SARMs in megadoses
In het onderzoek waarover we het zojuist hadden testten onderzoekers een dosis van 3 milligram ostarine per dag uit. De meeste supplementen met ostarine bevatten 10 milligram per capsule - en daarvan adviseert de producent er dan 2 tot 4 per dag.
Ander voorbeeld. LGD-4033, volgens veel gebruikers van SARMs een van de krachtigste SARMs die op dit moment verkrijgbaar is, is op mensen getest in een dosering van 1 milligram per dag. Maar als je LGD-4033 als supplement koopt, dan zit er in een capsule meestal 3 tot 5 milligram – en daarvan adviseert de producent je dan 2 tot 3 per dag.
Supplementengebruikers stoppen dus 10 tot 15 keer meer SARMs in hun lichaam dan de doseringen die de producenten (bedenkers) voor ogen staan. Hebben SARMs in zulke hoge doses nog steeds zo weinig bijwerkingen? Zijn ze dan nog steeds 'veilig'? Als je die vraag stelt, heb je hem eigenlijk al beantwoord.
De SARMs in supplementen deugen soms niet
De bedenkers van SARMs willen dat SARMs als medicijn op de markt komen. Ze zien met lede ogen aan hoe makers van bodybuildingsupplementen met hun uitvindingen aan de haal gaan. De SARMs in die supplementen zijn dan ook niet geproduceerd door de fabrieken van hun uitvinders. In werkelijkheid komen ze uit chemische fabrieken van Aziatische landen. In sommige gevallen werken daar scheikundigen die precies weten wat ze doen en goede en zuivere stoffen afleveren, maar in sommige gevallen maken de Aziatische farmaceuten er een potje van.
Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de eerste partijen van de SARM S4 die op de markt kwamen. Toen Duitse biochemici van de German Sport University Cologne in 2009 S4 via een webshop kochten, en vervolgens analyseerden in hun laboratorium, vonden ze in die producten behalve S4 ook stoffen die daarin niet thuishoorden. Het ging toen om verbindingen die in het productieproces waren ontstaan, en die de fabriek was vergeten weg te zuiveren.
En al die andere SARMs in supplementen? Die zijn nooit geanalyseerd.
Slot
Misschien kunnen we over tien jaar zeggen dat SARMs inderdaad veilig zijn, maar het beetje beschikbare kennis dat we nu hebben wijst niet in die richting.
Integendeel. Het lijkt er juist op dat de risicos van SARMs en anabole steroïden veel dichter bij elkaar liggen dan sommige verkopers ons willen doen geloven.
Muscle & Fitness, december 2015.